tag:blogger.com,1999:blog-295846552011-08-17T11:44:17.672+03:00stavroulidiohttp://www.blogger.com/profile/05093688379878361095noreply@blogger.comBlogger111100tag:blogger.com,1999:blog-29584655.post-6539113818175298722007-07-19T11:54:00.000+03:002007-07-19T12:22:06.950+03:00Χτες το απόγευμα χωρίσαμε και τυπικά με τον Μάριο. Περίμενα μέχρι την τελευταία στιγμή να γίνει κάτι και να αλλάξει γνώμη. Ξέρω πως και αυτός ήταν χάλια όπως και εγώ, αλλά κάποιες αποφάσεις όσο και αν μας πονάνε πρέπει να τις παίρνουμε. Μου είναι πολύ δύσκολο να σκέφτομαι πως δεν θα τον ξαναδώ, δεν θα ξαναχωθώ στην αγκαλιά του, δεν θα ξανακάνουμε έρωτα, δεν θα ξανακοιμηθούμε μαζί και τόσα άλλα δεν... Τον Μάριο τον αγαπάω. Θέλω να είναι καλά και εύχομαι κάποια στιγμή να ξανασυναντηθούν οι δρόμοι μας και αυτό να είναι για πάντα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29584655-653911381817529872?l=skorpiesskepseismou.blogspot.com' alt='' /></div>stavroulidiohttp://www.blogger.com/profile/05093688379878361095noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-29584655.post-89003477430703384872007-06-21T10:24:00.000+03:002007-06-21T11:21:30.580+03:00Αυτή την φράση την θυμάμαι από την πρώτη λυκείου. Δεν μπορώ να θυμηθώ ούτε πού την διάβασα, αλλά ούτε και ποιός την είχε πει/γράψει. Ομώς, έχω την αίσθηση ότι είναι τρομερά αληθινή.<br />Βλέπεις κάποιον να κλαίει μπροστά σου και νομίζεις πως αυτός ο άνθρωπος ξεγυμνώνει όλο του το είναι στα μάτια σου. Τον θαυμάζεις που έχει αυτή την δύναμη να σου δείξει πόσο αδύναμος είναι και παράλληλα θεωρείς δεδομένη την ειλικρίνειά του και πως δεν θα κάνει κάτι για να σε βλάψει/κοροϊδέψει/παίξει/γελάσει μαζί σου. Τουλάχιστον, όχι εσκεμμένα.<br />Είναι έτσι; Κάποιες φορές, ναι. Τις περισσότερες όμως, όχι. Είμαστε όλοι μας εν δυνάμει κροκόδειλοι, έτοιμοι να κατασπαράξουν. Μόνο που τα καημένα τα ζώα το κάνουν για την επιβίωση τους ενώ οι άνθρωποι το κάνουμε για οποιονδήποτε άλλο λόγο πέραν της επιβίωσης.<br />Η λέξη κροκόδειλος κρύβει μέσα της την λέξη δειλός. Η δειλία μας είναι αυτή που μας κάνει πολλές φορές να κρυβόμαστε πίσω από το δάκρυ. Φοβόμαστε να παραδεχτούμε την αλήθεια, να διεκδικήσουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε και προσπάθουμε με πλάγια μέσα να το επιτύχουμε. Θεωρούμε πως όταν θέλουμε να αποκτήσουμε κάτι, πρέπει να το παίρνουμε με κάθε τρόπο, χωρίς να μας νοιάζουν οι παραπλευρες απώλειες. Φοράμε ένα προσωπείο και πορευόμαστε. Αν στην πορεία δούμε πως δεν έχουμε να κερδίσουμε κάτι ακόμα, απλά το πετάμε, φοράμε ένα άλλο και συνεχίζουμε. Το κλάμα άλλωστε, δεν μας κοστίζει και τίποτα. Ίσα-ίσα, μας κάνει να φαινόμαστε καλύτεροι από τους άλλους, πιο συναισθηματικοί, πιο άνθρωποι.<br />Δεν ξέρω γιατί τα γράφω όλα αυτά. Και δεν νομίζω ότι θα καταφέρω να καταλήξω κάπου. Απλά τα γράφω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29584655-8900347743070338487?l=skorpiesskepseismou.blogspot.com' alt='' /></div>stavroulidiohttp://www.blogger.com/profile/05093688379878361095noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-29584655.post-42609958669477548682007-06-15T15:07:00.000+03:002007-06-15T15:32:48.845+03:00Οκ, γράφω και πάλι στο blog μου. Γιατί; Για να θυμάμαι αυτούς που πέρασαν από την ζωή μου. Πόσες φορές δεν έχουμε την ανάγκη να πούμε και να ξαναπούμε τα ίδια πράγματα; Και πόσες φορές δεν φοβόμαστε πως οι γύρω μας θα βαρεθούν να τα ξανακούσουν; Πόσες φορές δεν βλέπουμε την ιστορία μας να επαναλαμβάνεται; Το μόνο που αλλάζει είναι το όνομα του συμπρωταγωνιστή μας, αν και πολλές φορές μοιάζουμε με κομπάρσους στην ίδια μας την ζωή. Τι ψάχνουμε; Επιβεβαίωση, ασφάλεια, κάποιον να μας νοιάζεται και να μας αγαπάει. Και καταλήγουμε με το ακριβώς αντίθετο! 'Η καταλήγουμε με αυτό που ψάχνουμε, μόνο που έχοντας συνηθίσει να πέφτουμε στα σκ***, νομίζουμε πως για ακόμα μία φορα πάθαμε το ίδιο. Πίσω από κάθε λέξη ψάχνουμε να δούμε τί κρύβεται και πόσο ακόμα θα πληγωθούμε και καταλήγουμε να χάνουμε κάθε τι καλό και όμορφο ή, ακόμα χειρότερα, σπρώχνουμε τον άλλο να γίνει αυτό που φοβόμασταν. Σαμποτάρουμε την ίδια μας την ευτυχία με ένα φοβερά σαδομαζοχιστικό τρόπο!<br />Θα ήθελα πάρα πολύ να έβαζα στην άκρη τον εγωισμό μου και να ζητήσω συγγνώμη. Αλλά δεν έχει νόημα. Ξέρω πως και πάλι τα ίδια θα κάνω. Με διακατέχει μία τρομερή ανασφάλεια, που με την πρώτη ευκαιρία θα ξεπηδήσει και θα καταστρέψει την κάθε προσπάθειά μου. Δεν είμαι σίγουρη για τον άνθρωπο που είχα δίπλα μου και όσο και αν είμαι ερωτευμένη μαζί του, δεν μπορώ να τον εμπιστευθώ και να χαλαρώσω. Δεν ξέρω τί είναι καλύτερο. Να είμαι μαζί του και να δημιουργώ όλες αυτές τις εντάσεις ή να μην είμαστε μαζί και να υποφέρω;<br />Αχ, βρε Μάριε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29584655-4260995866947754868?l=skorpiesskepseismou.blogspot.com' alt='' /></div>stavroulidiohttp://www.blogger.com/profile/05093688379878361095noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-29584655.post-1160239904595763092006-10-07T19:44:00.000+03:002006-10-09T11:36:21.430+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2649/3155/1600/100_2511.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2649/3155/320/100_2511.jpg" border="0" /></a><br />Μια από τις φωτογραφίες που τράβηξε ο μικρός μου αδελφός. Δεν είναι χαριτωμένη;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29584655-116023990459576309?l=skorpiesskepseismou.blogspot.com' alt='' /></div>stavroulidiohttp://www.blogger.com/profile/05093688379878361095noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-29584655.post-1155241116756357762006-08-10T22:38:00.000+03:002006-08-10T23:18:36.800+03:00<div align="justify">Μπήκα με σκοπό να γράψω ένα post σχετικά με τον Σπύρο (τώρα θα μου πεις ποιός είναι ο Σπύρος και γιατί να γράψεις για αυτόν, αλλά δεν πειράζει) και, τελικά ανακάλυψα, ότι είμαι τόσο θυμωμένη μαζί του που δεν θέλω να γράψω τίποτα που να αναφέρεται στο άτομό του!!!<br />“Μήπως είμαι τρελή μήπως τα ’χω χαμένα…” Το μόνο σίγουρο είναι πως θέλω ή να πιώ ή να βρω ένα σάκο του μποξ ή… να κεντήσω(!!!) για να ξεθυμάνω. Τελικά είμαι τρελή. Είναι φυσιολογικό ένα άτομο της ηλικίας μου να κεντάει για να ηρεμήσει;;;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29584655-115524111675635776?l=skorpiesskepseismou.blogspot.com' alt='' /></div>stavroulidiohttp://www.blogger.com/profile/05093688379878361095noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-29584655.post-1155019835160864342006-08-08T09:49:00.000+03:002006-08-08T09:50:35.173+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2649/3155/1600/fasolia.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2649/3155/320/fasolia.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29584655-115501983516086434?l=skorpiesskepseismou.blogspot.com' alt='' /></div>stavroulidiohttp://www.blogger.com/profile/05093688379878361095noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-29584655.post-1154676055824860752006-08-04T10:19:00.000+03:002006-08-04T12:47:51.956+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/2649/3155/1600/libanos.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2649/3155/320/libanos.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29584655-115467605582486075?l=skorpiesskepseismou.blogspot.com' alt='' /></div>stavroulidiohttp://www.blogger.com/profile/05093688379878361095noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-29584655.post-1152865990783201622006-07-14T11:31:00.000+03:002006-07-14T14:29:58.453+03:00<span style="font-family:georgia;font-size:100%;"><em>Ένας Έλληνας πεθαίνει και φτάνει στη ρεσεψιόν της Κόλασης και ουπάλληλος του ανακοινώνει ότι επειδή είναι υπήκοος χώρας μέλους τηςΕυρωπαϊκής Ένωσης, μπορεί να διαλέξει μία από τις κολάσεις των χωρών-μελών.<br />Σκέφτεται λίγο και αποφασίζει να πάει στη Γερμανική.<br />Οργανωμένη χώρα σου λέει, τόσα χρόνια στην Ελλάδα τι κατάλαβα, μου βγάλανε το λάδι.<br />Τουλάχιστον, ας πάρω μυρωδιά του τι σημαίνει Ευρώπη, έστω και στην κόλαση.<br />Φτάνει λοιπόν μπροστά στην πύλη της γερμανικής κολάσεως.<br />Μαύρο μάρμαρο, καλογυαλισμένο, σιδερένια πύλη και ψηλά γράφει με μεγάλα γράμματα ΚΟΛΑΣΗ στα γερμανικά.<br />Χτυπάει....<br />Του ανοίγει ένας άψογα ντυμένος υπάλληλος και τον ρωτά τι θέλει.<br />-Να δω, του απαντά εκείνος, πώς είναι.<br />- Ούτε να το σκέφτεστε, του απαντά ο υπάλληλος! Όλη την ημέρα μας δέρνουνε με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουνε σε κάτι τεράστια βαρέλια γεμάτα σκατά!!</em></span><br /><span style="font-family:georgia;font-size:100%;"><em> Φρίκη! Φρίκη!<br />Όπου φύγει-φύγει ο ρωμιός......<br />Δοκιμάζει τις υπόλοιπες κολάσεις, τα ίδια.<br />Έτσι, απογοητευμένος, καταφεύγει στην έσχατη λύση, την ελληνική κόλαση!<br />Φτάνει λοιπόν έξω από την πύλη.<br />Μία πύλη εγκαταλειμμένη, βρώμικη όπου στο ψηλότερο σημείο της υπάρχει με μεγάλα φωσφορίζοντα γράμματα η λέξη ΚΟΛΑΣΗ.<br />Το Κ και το Λ φυσικά δεν ανάβουν.<br />Έτσι η επιγραφή γράφει: -Ο-ΑΣΗ.<br />-Ελληνική ανοργανωσιά....μουρμουρίζει.<br />Όσο πλησιάζει, ακούει κάτι περίεργους θορύβους...... Μοιάζουν με μουσική.<br />Πλησιάζει περισσότερο.<br />Η μουσική πλέον ακούγεται ολοκάθαρα. Μπουζούκια, μπαγλαμάδες κλπ.<br />Χτυπάει...<br />Του ανοίγει ένας τύπος κρατώντας μία μπουκάλα στο χέρι, εντελώς φέσι και τον ρωτά τι θέλει.<br />- Ήρθα να δω πώς είναι του λέει και βάζει το κεφάλι του μέσα...<br />Τραπέζια, κάπνα, κάτι γκόμενες χορεύουν πάνω στα τραπέζια,τσιφτετέλια, νταούλια..... Γενικώς, μπάχαλο.<br />Τρελαίνεται ο τύπος.... τι γίνεται εδώ, ρωτά.<br />- Aσε φίλε, χάλια του λέει ο μεθυσμένος. Η κατάσταση είναι δραματική εδώ πέρα. Μας δέρνουν όλη μέρα με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουν σε κάτι τεράστια βαρέλια με σκατά.<br />- Πλάκα μου κάνεις, ρωτά ο πεθαμένος. Εδώ πίνετε και γλεντάτε......<br />- Εεε, ξέρεις πώς είναι εδώ στην Ελλάδα . Τη μία δεν έχουμε σκατά, την άλλη χαλάνε τα μαστίγια......</em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29584655-115286599078320162?l=skorpiesskepseismou.blogspot.com' alt='' /></div>stavroulidiohttp://www.blogger.com/profile/05093688379878361095noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-29584655.post-1151581187030222142006-06-29T14:39:00.000+03:002006-06-29T14:39:47.040+03:00http://www.lunarmedia.gr/temp/test.HTM<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29584655-115158118703022214?l=skorpiesskepseismou.blogspot.com' alt='' /></div>stavroulidiohttp://www.blogger.com/profile/05093688379878361095noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-29584655.post-1150722206887805972006-06-19T16:02:00.000+03:002006-06-19T16:03:26.896+03:00<embed src="http://www.metacafe.com/fplayer/156484/coins.swf" width="346" height="305" wmode="transparent" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash"></embed><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29584655-115072220688780597?l=skorpiesskepseismou.blogspot.com' alt='' /></div>stavroulidiohttp://www.blogger.com/profile/05093688379878361095noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-29584655.post-1150095577779943662006-06-12T09:56:00.000+03:002006-06-19T17:22:22.133+03:00μισές κουβέντες<br />ένα παιχνίδι<br />λέξεων πράξεων συναισθημάτων<br />άβουλα πιόνια μαριονέτες<br />στα χέρια του έρωτα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/29584655-115009557777994366?l=skorpiesskepseismou.blogspot.com' alt='' /></div>stavroulidiohttp://www.blogger.com/profile/05093688379878361095noreply@blogger.com0